LUNA antwerp (Shakira Haidari & Chiara Maruani)

Waar komen jullie vandaan en hoe beïnvloedt dat jullie werk?
LUNA werd geboren in Antwerpen, op de eerste januari 2024.
Ze was in de maak, niet negen maanden, maar zes. Haar moeders hadden elkaar zes maanden eerder ontmoet, werkend in hetzelfde restaurant, en realiseerden zich al snel dat ze iets deelden: een passie voor mode, en een visie op wat die kon worden.
Chiara had al het idee: gerecyclede tassen, gemaakt van hergebruikte materialen. Wat ze niet had, waren de handen om ze te maken. Toen ontmoette ze Shakira, die al sinds haar 8e in gesprek was met een naaimachine. De rest ging snel. Een vluggerdje, zou je kunnen zeggen. Maar geen vergissing, een nieuw pad, samen ingeslagen.
Hun verhalen hadden echter zeer verschillende beginpunten.

Shakira werd geboren in Iran, in een land waar zelfexpressie, vooral voor vrouwen, aan voorwaarden was verbonden. Ze vertrok. Door immigratietenten, over grenzen, door talen die ze nog niet sprak, arriveerde ze op 14-jarige leeftijd in België, met bijna niets. Bijna. Ze had haar ambacht. Mode was de enige taal die geen vertaling nodig had, en daarin blonk ze uit.

Chiara werd geboren in Antwerpen, de stad die uiteindelijk hun gedeelde naam zou worden. Ze groeide op in een gezin waar kunst gewoon in de lucht hing: schoonheid in eten, muziek, dans en mode. Van jongs af aan nam ze deel aan danscompetities, en die vroege training in beweging, vorm en expressie liet iets blijvends achter: een diep gevoel voor esthetiek dat later zijn weg zou vinden in elk object dat LUNA maakt. Antwerpen, een van de grote modesteden ter wereld, was nooit zomaar een decor. Het was een opleiding.

Twee culturen, twee geloven, twee trajecten. Één stad waar hun paden elkaar kruisten, en één merk dat dit alles in zich draagt.
Vandaar, LUNA Antwerp.

Wat motiveert jullie om te creëren?
We creëren vanuit een diepe liefde: voor het ambacht, voor elkaar, en voor alles wat we beiden hebben doorgemaakt om hier te komen.
Elk object dat LUNA maakt, draagt dat in zich. Het is het bewijs dat samen bouwen mogelijk is, over verschillen heen, over afstand heen, over alles waar de wereld op dit moment doorheen gaat. Elk stuk is een stempel, een litteken op de wereld dat zegt: dit heeft bestaan, en het is gemaakt met zorg.
Maar we worden ook gevoed door mensen. Door gesprekken, ontmoetingen, de verhalen die ons bereiken. Elke persoon die een LUNA-tas vasthoudt, elke uitwisseling op een markt of een show; die energie keert terug in het werk. Creëren is voor ons nooit een solitaire daad. Het is altijd een dialoog.
Voor Shakira is creëren ook iets persoonlijkers: een manier om te ontsnappen aan het gewicht van het dagelijks leven. Het moment dat ze gaat zitten om iets te maken, laat ze alles los — de stress, het lawaai, de hardheid van de wereld. In die ruimte is er alleen het werk. En in het werk is er rust.

Beïnvloeden jullie andere interesses jullie kunst?
Diepgaand. En op manieren die fundamenteel hebben veranderd hoe we begrijpen wat LUNA is.
Chiara bracht vijf jaar door in Spanje met het studeren van bedrijfskunde: de structuren, de strategie, de taal van hoe dingen groeien. Maar dit jaar nam ze een andere wending en begon aan een master Kunstgeschiedenis in Londen, met een specialisatie in conceptuele kunst. Het bestuderen van de grenzen van wat kunst kan zijn, en wat het mag zeggen, veranderde iets. Het werd duidelijk dat business een middel is, geen doel. Wat telt is de boodschap, de intentie, de impact, hoe klein ook.
Die verschuiving heeft bepaald hoe we vandaag over LUNA denken. Shakira is het lichaam: de handen, het ambacht, de fysieke daad van het maken. Chiara is het brein: de strategie, de communicatie, het conceptuele kader. Maar de ziel van LUNA zijn de twee samen.
Alles wat we maken is geworteld in gesprekken: met onze culturen, met de mensen die we ontmoeten, met Chiara's reizen, met de films die we kijken en de muziek die we horen. We absorberen de wereld en die komt terug in het werk.
We geloven dat we een klein stukje geschiedenis schrijven. Niet uit arrogantie, maar uit overtuiging: dat creëren vanuit liefde, en bruggen bouwen over verschillen heen, een van de belangrijkste dingen is die een mens nu kan doen. Als LUNA ook maar één persoon kan inspireren hetzelfde te doen, is dat genoeg.

Hoe commentarieert jullie werk op actuele sociale of politieke kwesties?
Chiara is joods. Shakira is moslim. We bouwen dit al drie jaar samen.
In het huidige klimaat is dat geen kleine uitspraak. Beide families worden direct geraakt door de conflicten die zich nu in de wereld afspelen. We weten wat er op het spel staat. We kennen het gewicht van wat mensen verdeelt, omdat we het zelf hebben gevoeld.
En toch zijn we hier.
LUNA is geen politiek statement. Het is iets stiller en koppiger dan dat: het is bewijs. Bewijs dat het, over geloof heen, over cultuur heen, over alles wat de wereld ons wil laten geloven dat ons scheidt, mogelijk is om samen iets moois te maken. Elke tas, elke jurk, elke show is daar het bewijs van.
We zijn niet naïef. We weten dat twee vrouwen met een naaimachine en een gedeelde droom geen oorlogen kunnen stoppen. Maar we geloven wel dat vrede niet alleen de afwezigheid van conflict is: het is iets wat je bouwt, steek voor steek, gesprek na gesprek, in de kleine ruimtes waar mensen toch voor elkaar kiezen. De grote beslissingen worden genomen door hen met macht en geld. Dat kunnen we niet controleren. Wat we wel kunnen controleren is wat we maken, en waarom we het maken. En we maken het vanuit een plek die zegt: dit is mogelijk. Kom het zien.
@luna_antwerp