Lieselot Dalle & Adrián Henríquez

Lieselot en Adrián spelen al een tijdje met het concept van hun band ‘Children’.

Waar zijn jullie mee bezig?
L: Het project heeft een beetje twee delen. Ik ben tot nu toe zowat bezig geweest met de bouw van een elektronische harp vanuit mijn eigen interesse in instrumentenbouw en klank. We zijn van plan om daar tijdens Vruchtbare Grond een concertje of performance rond te geven. Dat is het idee: experimenteren.

Hebben jullie een einddoel? L + A: We zijn van plan om enkele nummers af te werken tijdens de residentie, maar vooral om te leren samen spelen én voor een zaal te spelen. Dat is voor ons alle twee nieuw. Voor het einddoel hebben we iets van een showvisie.

Wie gaat er op de harp spelen?
L: We vullen elkaar aan om het boeiend te houden.
A: Ik speel gitaar, Lieselot speelt de synth en harp alternerend. Misschien betrekken we drums of samples. Het is de kwestie van een brug te vinden muzikaal.
L: De nadruk ligt op samenwerking tussen die verschillende instrumenten.

Dus het draait niet alléen om de harp?
L: Het is wel een vertrekpunt, wat welke klank geeft, wat kunnen we daarmee doen, hoe kunnen we dat aanvullen met andere geluiden en andere instrumenten?
Waarom maken jullie muziek?
A: Elk medium heeft limieten en beperkingen maar ook mogelijkheden om dingen te vertellen.
L: Muziek is een heel directe vorm van expressie, zonder je te wagen aan woorden.
A: Een kleuter met een trom kan trommelen, het is een heel toegankelijk en universeel medium.

In de toekomst willen jullie graag live-muziek brengen?
L: Dat denk ik wel. A: We zitten al een tijdje met het concept van een band: ‘Children’.
L: Het fijne aan een totaal nieuw instrument maken of leren is dat je gewoon terug van nul begint. Er is speelruimte, op een beetje kindse manier muziek maken vinden we er wel leuk aan.

Waar trekken jullie inspiratie uit?
L: Ik heb thuis een hele verzameling van kleine instrumenten (duimpiano, melodica, ...), elk instrument geeft een nieuwe insteek en verandert ook hoe je andere instrumenten speelt. We proberen voor dit project ook veel andere genres te betrekken voor inspiratie.
A: De meeste inspiratie komt al spelend, jammen en samenspelen, en daaruit vertrekken we. Van elkaar zoeken we een antwoord.

Wat zijn de leuke en minder leuke onderdelen van het proces?
A: Je moet leren communiceren, bij een jam is er een etiquette.
L: Het is iets waarmee je moet leren omgaan.
A: In welke staat is een persoon? Hoe kan ik die dienen en omgekeerd? Het is beter om het met twee te doen – in een band heb je meer risico op ego’s.

Hoelang zijn jullie al bezig met muziek?
L: Al lang, maar eigenlijk altijd on and off. Samen spelen we misschien al een jaar?
A: Ik speel al sinds mijn vier viool. In die context moest ik altijd liedjes die al geschreven waren opnieuw spelen. Jammen of improviseren, vers van de pers, is heel aantrekkelijk. Dat is dan de andere kant van muziek, dat is de feel.

Favoriete muzikanten/stukken waar jullie naar teruggrijpen?
A: Dorothy H.P., jazzmuziek, altijd Pink Floyd en die lange liedjes van hen.
L: Omdat daar veel muzikale ideeën in passen, die zijn altijd heel vrij van structuur.
A: Die liedjes zijn korte melodietjes door de leden die ze aan elkaar geregen, gelijmd hebben tot geheel. Dat is wat wij als leidraad willen gebruiken.

Favoriete citaat of liedtekst?
A+L: Er is altijd een David Bowie lyric, maar het fluctueert.

Droomstudio?
L: Een plek waar kabels niet door elkaar beginnen te... Gewoon plaats. Uiteindelijk kan je overal muziek maken.
A: Het Bos is eigenlijk wel ideaal, zowel om te schrijven als te spelen: er is voldoende ruimte om in cirkeltjes te wandelen.

‘T is een fijne kans om te leren van elkaar.
@children.mp3

Children speelt op 22 mei om 21u in de concertzaal